Rozdział 1

   - Lena, Lena! - zawołała Kate.

- Co? - spytałam, zaskoczona entuzjazmem Kasi.

- Chris pisał, że robi dzisiaj domówkę. Chcemy zrobić niespodziankę Ryanowi i Chazowi. Co ty na to? - powiedziała podekscytowana.

   Nie wspominałam, że wróciliśmy dwa dni temu z Bostonu. Mieliśmy być tam tydzień, ale skróciliśmy nasz pobyt i wróciliśmy dwa dni wcześniej. 

- Hm... Może się udać. Na którą jest impreza?

- Na dwudziestą pierwszą - oznajmiła Kate. Uśmiechnęłam się do przyjaciółki i z napięciem poszłam do swojego pokoju.

   Spojrzałam na zegarek, na którym widniała 19:24. Miałam mało czasu na przygotowania. Szybko wskoczyłam do łazienki i nalałam gorącej wody do wanny. Rozebrałam się z dresów i weszłam do przygotowanej kąpieli. Namydliłam swoje ciało kokosowym żelem i umyłam włosy migdałowym szamponem. Spłukałam powstałą pianę i nałożyłam odżywkę na włosy.

   Po wyjściu z wanny okryłam się białym, puszystym ręcznikiem. Rozczesałam i wysuszyłam swoje włosy. Następnie wyprostowałam je do perfekcji. Przemyłam swoją twarz tonikiem i nałożyłam podkład. Potem nabrałam pędzlem róż i  delikatnie musnęłam swoje kości policzkowe. Czarnym eyelinerem narysowała wyrazistą kreskę, a tuszem podkreśliłam rzęsy. Jasnoróżową szminką pomalowałam swoje usta. Poszłam do swojej garderoby i wybrałam czarno-miętową, rozkloszowaną sukienkę, a do tego czarne szpilki. Efekt końcowy był oszołamiający.

   Zerknęłam na budzik stojący na szafce nocnej. 

- Cholera - przeklęłam pod nosem gdy zobaczyłam 20:46. Szybko spakowałam telefon, klucze i szminkę do kopertówki. Psiknęłam się moimi ulubionymi perfumami od Christiny Aguilery, po czym zbiegłam po schodach do reszty paczki. 

- Jezu, dla kogo ty się tak wystroiłaś? - zapytał podejrzliwie Marco.

- Wiesz, że lubię dobrze wyglądać - odpowiedziałam sfrustrowana.

   Spojrzałam na resztę chłopaków. Mogłabym przysiąc, że ich szczęki, jakby mogły, wylądowały na podłodze.

- Wow! Gdybym nie był gejem brałbym Cię... Najlepiej tu i teraz - powiedział uśmiechnięty Paul, na co wszyscy się zaśmiali.

- Ślicznie wyglądasz! - skomplementowała mnie Axelle.

- Dziękuję. Ty też - odpowiedziałam zgodnie z prawdą.

   Wyszliśmy z domu i ruszyliśmy do naszych samochodów.

    Musimy jeździć na dwa samochody ponieważ jest nas dwanaścioro.

- Ja nie prowadzę! - odezwał się z bezczelnym uśmieszkiem Nick.

- Skoro nie możesz prowadzić, nie możesz też pić - odpyskował dumnie Tao, powodując u wszystkich chichot.

- Ej no.. Bez przesady. Wiecie i tak nie mam prawa jazdy - tłumaczył się piętnastolatek.

- Wiemy, przecież się tylko z Tobą droczymy - odpowiedziała Caroline.

- Ale i tak nie pijesz - dogryzł, wskazując palcem na chłopaka Matt. Nick głośno westchnął i wszedł do auta z kierującym Alexem.

***

   Po 10 minutach dotarliśmy pod dom Chrisa. Impreza trwała w dobre, iż była już 21:28. Ruszyliśmy w kierunku drzwi wejściowych. Weszliśmy do środka rozglądając się za naszymi przyjaciółmi. Zauważyłam Ryana z Chazem rozmawiających z... O mój Boże...

- Lena! - wyrwała mnie z zamyśleń Victoria. - Patrz! Czy ty widzisz to samo co ja?!

- T-tak... To jest...

- Justin Bieber - dokończył za mnie spokojnie Paul, podchodząc do nas z alkoholem w ręce. 

   Wszyscy staliśmy jak wryci, dopóki nie podszedł do nas Chris.

- Hej! Miło Was widzieć - przywitał się z nami. - Chodźcie, myślę, że już czas na niespodziankę - powiedział podekscytowany przystojniak. Nieśmiało ruszyliśmy za nim, właściwie oni ruszyli; ja nie mogłam wyjść z podziwu, że widzę mojego idola. Nie wiedziałam jak się zachować. Trzęsłam się jak galareta, moje nogi odmówiły posłuszeństwa. Jedyne, co słyszałam to dudniąca muzyka i wrzaski przyjaciół.

- A gdzie jest Lena? - usłyszałam stłumiony głos Ryana. Ochłonęłam i zdecydowałam się ruszyć w ich kierunku.

- Tutaj. Myślałam, że już nie zapytasz - oznajmiłam pewna siebie, stojąc za nim.

- Lena! - rzucił się na mnie chłopak, podnosząc mnie w uścisku.

- Teraz moja kolej! - powiedział Chaz, wydymając dolną wargę. Zaśmiałam się podchodząc do przyjaciela. Ten zamknął mnie w niedźwiedzim uścisku.

- Dobra Chaz, starczy zaraz mnie udusisz - rzuciłam żartobliwie. Puścił mnie, po czym odetchnęłam z ulgą. 

- Chodź, przedstawię Ci kogoś - pociągnął mnie za rękę Chris.

- Co? Kogo? - odpowiedziałam zmieszana.

- Lena, to jest Justin, mój przyjaciel - zapoznał mnie z "nieznaną" osobą - Justin, to jest Lena.

- Hej, miło Cię poznać -  powiedział Bieber, z uśmiechem podają mi rękę.

- H-hej, mi również - odpowiedziałam jąkając się, odwzajemniając uścisk dłoni. No pięknie, jąkałam się jak jakaś idiotka. Co on sobie o mnie pomyśli? Chwilę porozmawialiśmy, aż nagle w tle zaczęła lecieć piosenka "Radioactive".

- Kocham tą piosenkę! - pisnęłam, jak poparzona -Chodź zatańczyć - pociągnęłam odruchowo Justina za rękę, prowadząc go w stronę parkietu. Po fakcie zorientowałam się, co zrobiłam. 

- Ojej. Przepraszam. Jak nie chcesz to nie musimy tańczyć, to był impuls - wyjaśniłam zawstydzona.

- Nic się nie stało. Przecież to tylko taniec - odpowiedział chichocząc gwiazdor.
   Uśmiechnęłam się do niego nieśmiało. Zaczęliśmy tańczyć w rytm muzyki. Nagle chłopak złapał moją rękę odwracając mnie tyłem do siebie. Przyciągnął moją drobną sylwetkę do swojego torsu i złapał w talii. Nie wiedziałam jak się zachować. Traciłam kontrolę nad własnym ciałem. Po krótkiej chwili przyzwyczaiłam się do jego bliskości. Podczas tańca widziałam dziewczyny z grupy, które pokazywały mi kciuki w górę. Inne zaś wysyłały mi zabijające, pełne zazdrości spojrzenia. Przetańczyliśmy razem około cztery piosenki, jednak postanowiliśmy się napić. Poszliśmy do kuchni po napój. Znaleźliśmy wolne miejsce w koncie salonu, gdzie od razu się wybraliśmy. Byłam bardzo skrępowana rozmową z moim idolem. Ze zdenerwowania zaczęłam zgniatać kubek. Justin chyba to zauważył, bo zaczął chichotać.

- Lepiej to odłóż, bo wylejesz na siebie - uśmiechnął się łobuzersko Bieber.

- Nie, tylko się lekko denerwuję - odpowiedziałam zgodnie z prawdą.

- Czym? - zapytał podejrzliwie Jus.

- Bo... um... wiesz...- znów zaczęłam się jąkać.

- Jesteś moją fanką? - zapytał pewny siebie Justin.

- Co? Pff... - machnęłam ręką, próbując go przekonać, że tak nie jest. - A widać?- spytałam ciszej, lekko unosząc brwi.

- Trochę - zachichotał chłopak.

- Więc już znasz prawdę - powiedziałam niepewnie.

- Cieszę się, to miłe - uśmiechnął się zalotnie.

- Wiesz, jestem ciekawa czemu ludzie się na Ciebie nie rzucili - oznajmiłam zdziwiona.

- No, bo widzisz, ludzie ze Stratford mnie znają, więc nie reagują na mnie jak w innych krajach - odpowiedział.

- Ale wiesz... Tamte dziewczyny pożerają Cię wzrokiem - kiwnęłam głową pokazując na grupkę dziewczyn stojących w drugim koncie pokoju.

- Hm...zazdrosna? - poruszył śmiesznie brwiami uśmiechając się łobuzersko.

- Nie? - odpowiedziałam pytająco, przygryzając dolną wargę. Justin popatrzył na mnie i oblizał usta.
   Myślałam, że zaraz zemdleję, on jest taki seksowny, aż mi się gorąco zrobiło. Zauważyłam, że skończyły nam się drinki, więc postanowiliśmy iść po kolejne i tak następne trzy razy. Po jakiś dwóch godzinach byłam już troszkę wcięta, w sumie Justin też. Muszę przyznać, że po jakimś czasie traktowałam go, jak starego znajomego, a nie super gwiazdę. Zerknęłam na zegarek, który miałam na ręku. Cyfry były trochę rozmazane, lecz odczytałam 1:17.

- Kurwa - powiedziałam pod nosem.

- Coś się stało? - zapytał Bieber.

- Jest już późno, a jutro mamy na 8:00 próbę.

- Próbę? Czego? - spytał zmieszany.

- Taneczną - odpowiedziałam dumnie.

- Aaa... Ryan coś wspominał. To stąd te zgrabne ruchy - mrugną do mnie zalotnie, przez co się zarumieniłam. Z naszej rozmowy wyrwał nas Marco.

- Lena musimy już iść, bo jutro nie wstaniemy - oznajmił Gonzales.

- Dobrze tatoo... - odpowiedziałam żartobliwie.

- Dobra, idę zbierać resztę ekipy - westchną. - Czekam w samochodzie - oznajmił, żegnając się z Justinem braterskim uściskiem.

- Okey, zaraz będę - odpowiedziałam z uśmiechem - Więc czas się pożegnać - powiedziałam smutno.

- Mam nadzieję, że się jeszcze zobaczymy - odpowiedział z nadzieją chłopak.

- Ja też - uśmiechnęłam się zalotnie - To do zobaczenia... Mam nadzieję - powiedziałam, gdy nagle Justin mnie przytulił na pożegnanie. Poczułam motylki w brzuchu, zresztą jak przez cały wieczór. Czułam się przy nim tak bezpiecznie.

- Pa! - odpowiedziałam, odchodząc chwiejnym krokiem. Na co Bieber zachichotał i pomachał.

***

   W domu wzięłam szybki prysznic, zmyłam makijaż, ubrałam się w piżamę i od razu rzuciłam się na łóżko. Nie musiałam długo czekać, aż Morfeusz zabierze mnie do krainy snów.

________________

I o to mamy pierwszy rozdział, pisany o 3 nad ranem. ;) Trochę długi, ale mamy nadzieję, że Wam się spodoba. Z góry przepraszamy za błędy. :3

CZYTASZ=KOMENTUJESZ